Anasayfa > Öteki Yazılar > Kapı Aralığından 5 > ANCAK RÜYANDA GÖRÜRSÜN DEDİLER
ANCAK RÜYANDA GÖRÜRSÜN DEDİLER 
 
Hani çocukluğumuzda, henüz anne ve babalarımız sağken; bizim üzerimizde çok az sorumluluk varken; henüz çok az şey tükettiğimiz, her şeyden zevk aldığımız, çokça hayal kurduğumuz zamanlar vardı ya.
 
İşte o zamanlarda, çok keyifli uyuduğumuz gecenin, sabahında, mutlu uyanışlarımız vardı ya; unuttuğumuz bu huzurlu uykuyu ve keyifli uyanışı hatırladım, tekrar.
 
Fakat sonradan fark ettim ki, bu huzur ve keyif, rüya içinde görülen bir rüyadan dolayıydı.
 
O rüyayı gördüğüm, rüyanın uykusundan uyanınca, çok bozuldum. Rüyamı anlatmak için, Abdullah Amcaya gittim hemen.
 
Fakat önce rüya içinde gördüğüm rüyayı anlatayım.
 
Bir yolda yürüyorum, tek başıma, yapayalnız. 
 
Mutluyum, huzurluyum, tedirginim, kırgınım, öfkeliyim, sakinim, umutluyum, kaygılıyım, çok güçlüyüm, çok zayıfım, dopdoluyum, bomboşum.
 
İşte bu hâlde durmadan yürüyorum ve gözlerim hep birilerini arıyor.
 
İşte o anda birisini gördüm. Koşarak yanına gittim.
 
Sanki binlerce yıldır bu yolda yürüyormuş gibi alışkın, dingin, sıkıntısız. 
 
Yol, o olmuş; o, yol olmuş gibi.
 
"Selamunaleyküm" dedim.
 
" Ve aleyküm selam, selametle" dedi.
 
" Hayrola, yarısı dolu, yarısı boş gibi çalkalanıp duruyorsun. Dalgalı deniz gibi yürüyorsun" dedi.
 
" Yol uzun, takat az. Konuşan çok, bilen az. Bakan çok, gören az. İnsan çok, refik az; bu durumda nasıl olayım?" diyecek oldum;
 
Yol ergeni bir çocuğa bakar gibi baktı yüzüme; 
 
" Bu ham halinle seni yola koyanın, neyin için sana yolu nasip ettiğini düşün."
 
" Kimin hesabından sana ne? Senin hesabından kime ne? "
 
" Sanıyormusun ki, yoldaki tek pişmemiş sensin."
 
" Gözünü yoldan, gönlünü yolun sahibinden ayırma."
 
" Hesap yapma, hasbi ol, samimi ol ve yol ehli ol." 
 
" Durma ve dönme."
 
" Sabırlı ol ve itimat et."
 
İşte bu rüyayı gördüğüm rüyanın uykusundan uyandım ve Abdullah Amcaya anlattım. Ne diyorsun? dedim.
 
" Bu halinizle ancak rüyanızda görürsünüz " dedi.
 
" Yorma beni, Abdullah Amca."
 
Yüzüme baktı ve güldü.
 
Neden güldüğünü anlamadım ve sordum;
 
" Sende mi ergen gördün?"
 
"Yok" dedi. " Yorulmadan istiyorsun ya."
 
" Önce doğacaksın, sonra emekleyeceksin, ayakların üzerinde duracaksın ve yürümeyi öğreneceksin. Koşmaya, Allah kerim."
 
" Yürümeyi bilmeyene yol ne lazım?"
 
 
 

Copyright 2020 - İnşa Enstitüsü

netnet.com.tr